يه روز صبح تو بيمارستان طبق معمول،پزشك اومد بيماراشو ويزيت كنه

ديد يه پيرمرد چهارزانو نشسته رو تخت، سرم به دستش داره قرآن ميخونه

پزشك كه اعتقادي به اسلام نداشت گفت:پيرمرد تو كه معنيشو نمي فهمي واسه چي

ميخوني؟

پيرمرد با آرامش گفت: پسرم از قرصايي كه تو هم به من ميدي چيزي نميفهمم ولی

باید حتماْ اونا رو بخورم !

ابتدا نیت کنید بعد روی فال حافظ کلیک کنید

فال خواجه حافظ شیرازی 

روزگاریست که حقیقت هم لباسی از دروغ بر تن کرده است
و راست راست توی خیابان راه می رود
عشق نشسته است کنار خیابان , کلاهی کشیده بر سر و دارد گدایی می کند
و مرگ , در قالب دخترکی زیبا , گلهای رز زرد می فروشد
زندگی , در لباس افسر پلیس , برای ماشین های تمدن سوت می زند
و شادی , در هیئت گنجشکی کوچک , توی سوراخی در زیرشیروانی , از ترس گربه خشونت , قایم شده است

از آتش پرسيدم عشق چيست گفت :از من سوزنده تر

از كوه پرسيدم عشق چيست گفت : از من استوار تر

 
از گل پرسيدم عشق چيست گفت : از من زيباتر

از اقيانوس پرسيدم عشق چيست گفت: از من وسيع

از خودش پرسيدم تو كيستي كه هم زيبايي و هم استوار

و هم وسيعي وهم سوزاني .......

این جهان دریا وموج اند این بشر

        رهسپاران در قفـــــــای یکـــــدگر

             موج من گفتم نه موجی شــــــبنمی

                    سر به سر عمرت در این عالم دمی

                             شب نشسته صبح دم برخــاسته

                             می برندت زین جهان ناخواسته

                    این نفس دریاب با یک همنفس

               تاکه موجت نفرموده است بس

         این نفس فردا نمی آید به دست

پس به شادی بگذرانش تا که هست .

                                                                            " فریدون مشیری "

 آدمـــک  آخـــــرِ دنيـــــــاســـت، بخند
                                                    آدمـــک مـــــرگ هــمين جاست، بخند !
آن خـدايي کـه بـــزرگش خوانــــــــدي 
                                                    به خـدا، مثـــل تـــو تنهــــــاست، بخند !
دستخطي کـه تــــــــو را عاشـــق کـرد 
                                                    شوخــــــيِ کاغـــــذي مـــاسـت، بخنـد !
فکـر کن دردِ تـــــو ارزشـــمند اســت 
                                                    فکر کن گريــه چـه زيبـــاست، بخنــد !
صبحِ فردابه شبت نيست که نيــــــست
                                                    تــازه انگــــار کـه فـــــرداسـت، بخند !
راستــي آنچـــه بـه يــــادت داديــــــم 
                                                    پَر زدن نيست کـه درجــاسـت، بخــند !
آدمــــک نغمـــــهء آغـــــــاز نخـــوان
                                                    به خـــــدا آخــــــــــر دنيــــاسـت، بخند!

كاش در دهكده ي عشق فراواني بود،توي بازارصداقت كمي ارزاني بود

كاش اگرگاه كمي لطف به هم مي كرديم،مختصربودولي ساده وپنهاني بود

مردم ما به همديگه فقط زودعادت مي كنن,حقاكه حق بي وفايي روخوبم رعايت مي كنن

درسته كه اينجا همه پـاييزارودوست نــدارن

پــاييزكه ازراه مي رسه پا روي برگاش مي ذارن,اماشايدتوزندگي يه بغض خيس وكال

دارن,چندتاغم ويه غصه وآرزوي محال دارن!!!

آخرین مشـــــــــق شبــم را

هر آنچه دوست دارم می نویسم

پس از انبوهی از سیاهی های دفتر

سرانجام از مرگ سرمشق می نویسم

از همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت آلوده به خون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان آدم

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید

آدمیت مرد!!!

" گرچه آدم زنده بود"

از همان روزی که یوسف را برادر ها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق وخون دیوار چین را ساختند

آدمیت مرده بود

بعد دنیا پر از آدم شد و این آسیاب

گشت و گشت

قرنها از مرگ آدم هم گذشت

ای دریغ

آدمیت بر نگشت!

قرن ما

روزگار مرگ انسانیت است

سینه دنیا ز خوبی ها تهی ست

صحبت از پاکی مروت ابلهی ست

صحبت از موسی و عیسی و محمد نا بجاست

روزگار مرگ انسانیت است

من از پژمردن یک شاخه گل

از نگاه ساکت یک کودک بیمار

از فغان یک قناری در قفس

از غم یک مرد در زنجیـرـ حتی قاتل برادرـ

اشک در چشمان و بغضم در گلوست

وندراین ایام زهرم در پیاله اشک و خونم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم؟

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست!

در کویری سوت و کور

در میان مردمی با این مصیبت ها صبور

صحبت از مرگ محبت مرگ عشق

گفتگو ازمرگ انسانیت است!